Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν την Δευτέρα 29-12-2025 στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου του Παρίου της Ενορίας Κώστου Πάρου και την Τετάρτη 31-12-2025 στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ενοριακού Ναού Αγίου Νικοδήμου πόλεως Νάξου,

Πρός
Τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς
Τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παροναξίας

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Εἶναι καθιερωμένο νὰ πανηγυρίζουμε – κάποτε ὑπερβολικὰ – τὴν ἔλευση κάθε καινούργιου χρόνου, πιστεύοντας ἐνδόμυχα ὅτι θὰ φέρει μαζί του καὶ τὴν ἐκπλήρωση τῶν προσδοκιῶν μας. Σπανιότερα, ὅμως, σκεπτόμεθα ὅτι ὁ χρόνος αὐτὸς δὲν εἶναι μιὰ ἀφηρημένη ροή, εἶναι ἡ χρονικὴ ὑπόσταση τῆς δικῆς μας ζωῆς, ἡ ὁποία δαπανᾶται μαζί του. Δανειζόμενοι τὰ λόγια τοῦ ποιητῆ, εἶναι τὸ ἀναμμένο κερὶ ποὺ καθένας μας παίρνει στὰ χέρια του, σύμβολο μιᾶς νέας περιόδου, ἔχοντας ἀφήσει πίσω τὸ κερὶ ποὺ ἔσβησε καὶ προστέθηκε στὰ προηγούμενα σβηστὰ πλέον κεριὰ τῆς ζωῆς του. Ἀπομένουν μιὰ σειρὰ κεράκια ἀναμμένα, γιὰ ἄλλον περισσότερα, γιὰ ἄλλον λιγότερα, ὁ Θεὸς μόνο γνωρίζει πόσα. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ ἔχει τεράστια σημασία εἶναι τὸ τὶ κάνουμε μὲ τὴ φλόγα ποὺ παίρνουμε στὰ χέρια μας.

Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας εἶναι ἕνα ὑφαντὸ ἀπὸ γεγονότα καὶ ἀλλαγές, καὶ ἡ διαίρεση του σὲ ἡμέρες, μῆνες, ἔτη μᾶς ἐπιτρέπει νὰ μαθαίνουμε, νὰ προβλέπουμε, νὰ δροῦμε, νὰ θυμόμαστε καὶ νὰ φανταζόμαστε. Ὡστόσο, ὅπως ὀρθῶς εἶπαν οἱ ἀρχαῖοι, ὁ χρόνος ἀπὸ μόνος του «οὐ διδάσκει φρόνησιν», ἐὰν ἐμεῖς δὲν ἔχουμε διάθεση νὰ μάθουμε. Ἡ πάροδος τοῦ χρόνου δὲν μᾶς κάνει σοφότερους, ἐὰν ἐμεῖς δὲν μαθαίνουμε ἀπὸ τὰ λάθη καὶ τὰ πάθη μας. Ἄλλωστε, ἂν κρίνουμε ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς πολέμους, τὶς σφαγὲς καὶ τὴν κοινωνικὴ ἀδικία, πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα δὲν ἔγινε σοφότερη μὲ τὰ χρόνια. Γενικότερα, ἡ θετικὴ ἢ ἀρνητικὴ ἐμπειρία ποὺ ἀποκομίζουμε ἀπὸ τὸν χρόνο, ἡ ἀξιοποίησή του, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴ δική μας προαίρεση.

Ὑπάρχει ἡ δυνατότητα νὰ «σκοτώνουμε» καὶ νὰ «διασκεδάζουμε» τὸν χρόνο τῆς ζωῆς μας. Ὅποιος, ὅμως, ἔχει βιώσει τὸν πόνο καὶ τὴν ἀπώλεια, τὴν ἀγωνία καὶ τὴν πίστη, τὴν ἀπόγνωση καὶ τὴν ἐλπίδα, ἔχει ἴσως καταλάβει πὼς δὲν ὑπάρχουν περιθώρια γιὰ μάταια ξοδέματα καὶ σπατάλες τοῦ χρόνου ποὺ μᾶς χαρίζεται.

Ὑπάρχει, ἀντίστοιχα, ἡ δυνατότητα νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸν χρόνο ἐπενδύοντας μόνο σὲ φθαρτὰ καὶ πρόσκαιρα, ὥστε νὰ μποροῦμε νὰ ποῦμε, ὅπως ὁ ἄφρων τῆς παραβολῆς, «ψυχή μου, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ θησαυρισμένα γιὰ πολλὰ χρόνια, φάε, πιὲς καὶ εὐφραίνου» (Λουκ. 12.16-21). Ἐκεῖνος, ὅμως, ποὺ δὲν εἶναι ἄφρων κατανοεῖ ὅτι τὸ νόημα καὶ ἡ ἀξία βρίσκονται σὲ πράγματα μονιμώτερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ προσφέρει τὸ κέρδος καὶ ἡ ἐξουσία. 

Νόημα καὶ ἀξία ὑπάρχει μόνον ὅταν ἡ φθαρτὴ φλόγα τοῦ κεριοῦ μας γίνεται αἰώνια φλόγα. Πῶς γίνεται αὐτό; Μὲ τὸ νὰ ἀνακαλύπτουμε καὶ νὰ ἀξιοποιοῦμε ὅλα ὅσα ἀγαθὰ χάρισε ὁ Θεὸς στὴν ἀνθρώπινη φύση. Ὁ Θεὸς εὐδόκησε νὰ μᾶς δώσει ὕπαρξη καὶ νὰ τὴ συντηρεῖ, ἀξιώνοντας τὴν ὁλοκλήρωση τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων ποὺ ἔσπειρε στὴ φύση μας: τὴ σοφία, τὴ φρόνηση, τὴ δικαιοσύνη, τὴν ἀγάπη. Αὐτὰ εἶναι ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ ποὺ χαρίζονται καὶ σὲ ἐμᾶς. Τοῦτο, ὅμως, ὁλοκληρώνεται ἐν Χριστῷ, ὁ Ὁποῖος μὲ τὴν ἔνσαρκη παρουσία Του ἕνωσε τὴ θεϊκὴ φύση μὲ τὴ φύση μας, καὶ μᾶς ἔδειξε τὸν τρόπο νὰ ἀξιοποιήσουμε τὶς δωρεὲς τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐν Χριστῷ ζωὴ ἔχει τὴ φλόγα ποὺ δίνει νόημα καὶ φῶς στὴ ροὴ τῶν γεγονότων. Στὸν Χριστὸ ἡ φλόγα τοῦ θνητοῦ μας βίου γίνεται φλόγα αἰώνια, ἄκτιστη, γιατὶ ὁ χρόνος καὶ ἡ φύση μας ἑνώνονται μὲ τὸ πῦρ τῆς θεότητάς Του.

Κι ὅμως, συχνὰ ἀποτυγχάνουμε. Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν κοινὴ λατρεία καθημερινὰ εὐχόμαστε «Τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ καὶ μετανοίᾳ ἐκτελέσαι». Παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ διανύσουμε τὶς ὑπόλοιπες μέρες τῆς ζωῆς μας μὲ εἰρήνη καὶ μετάνοια, εἰρήνη ποὺ εἶναι πρωταρχικὰ ἐσωτερική, εἰρήνη ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὶς κακίες. Καὶ αὐτὴ ἡ εἰρήνη εἶναι καρπὸς μετανοίας, δηλαδὴ ἐπιστροφῆς στὸν Θεό, εἰλικρινῶν ἀπολογισμῶν, καὶ τακτοποίησης τῶν ἐσωτερικῶν ἐκκρεμμοτήτων ποὺ μᾶς βασανίζουν. Ἡ μετάνοια ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ μέσο γιὰ τὴν ἐπανόρθωση καὶ ἀξιοποίηση τοῦ ἀρνητικοῦ παρελθόντος, καὶ μᾶς δίνει φτερὰ γιὰ τὸ αὔριο. Στὸ περιβάλλον αὐτὸ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς μετανοίας θὰ μποροῦμε νὰ προσεγγίσουμε τὸν Θεό, καὶ νὰ μετατρέψουμε τὸν χρόνο σὲ πρόγευση αἰωνιότητας, πάνω ἀπὸ τὴν ἀβεβαιότητα καὶ τὴν ἀπρόβλεπτη ροὴ τῶν συμβάντων.

Εἴθε ὁ Χριστὸς νὰ φυλάττει τὸν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς μας εἰρηνικὸ καὶ πλήρη μετανοίας, καὶ νὰ μᾶς καθιστᾶ καθημερινὰ μετόχους τῆς ἄφθαρτης ζωῆς Του. Μέσα ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Δημιουργὸ τοῦ χρόνου, ἂς ἑνωθεῖ ἡ ζωντανὴ φλόγα τοῦ κεριοῦ μας μὲ τὴν αἰώνια φλόγα τῆς ἀγάπης Του.

Καλή  χρονιά, εὐλογημένη καί ἁγιασμένη!

Εἰρηνικό εὐφρόσυνο καί σωτήριο τό νέο ἒτος 2026!

Μέ θερμές εὐχές καί πολλή πατρική ἀγάπη,

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα 28-12-2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Καλλίνικος, μετέβη στον Ιερό Ενοριακό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Μάρπησσα της Πάρου, όπου χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας.

Με λαμπρότητα και τη δέουσα μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η Δεσποτική εορτή των Χριστουγέννων στην Πάρο και συγκεκριμένα στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Εκατονταπυλιανής.

Πλήθος παιδιών κατέκλυσε την Τετάρτη 24-12-2025 τα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας, προσερχόμενο κατά το καθιερωμένο έθος για να ψάλλει τα παραδοσιακά Κάλαντα των Χριστουγέννων στον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Καλλίνικο.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 22-12-2025 το απόγευμα, η Χριστουγεννιάτικη Εκδήλωση της Χορωδίας της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας στη Νάξο «Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και Ιάκωβος Ναυπλιώτης».

Πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παροναξίας

                Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Σήμερον ἡ γῆ ἐλάμπρυνεν· ὁ Οὐρανός ἠνοίχθη, διότι Φῶς ἐτέχθη ἐν Βηθλεέμ.»

Μὲ αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ μὲ πηγαῖο ἐνθουσιασμὸ ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος ὑποδέχεται καὶ ἀναγγέλλει τὴν μεγάλη ἑορτὴ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ὄντως ἐλάμπρυνε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ λαμπρύνει τὴν γῆ καὶ ταυτόχρονα πράγματι ἄνοιξε τὸν οὐρανὸ γιὰ νὰ κατέλθει σαρκωμένος ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς καὶ νὰ σκορπίσει ἁπλόχερα τὸ σωτήριο φῶς Του σὲ ὁλόκληρη τὴν κτίση, φωτίζοντας κάθε σπιθαμὴ αὐτοῦ τοῦ κόσμου.

Εἶναι γεγονὸς πὼς ὅ,τι κι ἂν ποῦμε, ὅ,τι κι ἂν γράψουμε γιὰ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τὸ μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ γεγονότος δὲν μπορεῖ νὰ χωρέσει σὲ ἀνθρώπινα λόγια. Ἐκεῖνος ποὺ δημιούργησε τὰ σύμπαντα μὲ ἕνα Του λόγο, ὁ Μόνος καὶ Ἀληθινὸς Θεός, συγκαταβαίνει καὶ προσλαμβάνει τὴν ἀνθρώπινη φύση γιά νὰ εἰσέλθει ὁρμητικὰ μέσα στὴν ἱστορία ἀλλὰ μὲ τρόπο ἀπερίγραπτα ταπεινό. Δὲν γεννιέται σὲ βασιλικὸ ἀνάκτορο, ἀλλὰ σὲ ταπεινὸ σπήλαιο. Δὲν περιβάλλεται ἀπὸ κοσμικοὺς ἄρχοντες, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν Παναγία Μητέρα Του, τὸν ταπεινὸ Ἰωσὴφ καὶ τοὺς φτωχοὺς ποιμένες. Δὲν ἀναπαύεται σὲ στολισμένο κρεβάτι ἀλλὰ σὲ μιὰ φάτνη. Αὐτὴ ἡ ἀνείπωτη ταπείνωση εἶναι τὸ μεγαλεῖο Του καὶ ἡ ἴδια ἡ ἀποκάλυψη τῆς ἀγάπης Του. Τὰ Χριστούγεννα δὲν εἶναι μιὰ ἀνθρώπινη ἱστορία ποὺ ἁπλῶς περιγράφεται ἀλλὰ ἕνα γεγονὸς ποὺ βιώνεται ἀφοῦ πρόκειται γιὰ τὴν εἴσοδο τοῦ ἀκτίστου Θεοῦ μέσα στὴν κτιστὴ πραγματικότητα.

Αὐτὴ ἡ ἑορτὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ ἱστορικὴ ἀνάμνηση ἢ μιὰ ὄμορφη γιορτὴ τοῦ χειμῶνα. Εἶναι ἡ ἀπαρχὴ μιᾶς νέας πραγματικότητας, μιᾶς νέας δημιουργίας. Εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τῆς ἄπειρης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Ὁ Θεὸς δὲν ἔμεινε μακριά, δὲν παρακολούθησε ἀμέτοχος τὴν ἀνθρώπινη περιπέτεια, ἀλλά «…σάρξ ἐγένετο και ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (Ἰω. Α΄,14). Κατέρχεται ἀπὸ τὸν οὐρανό, παίρνει τὴν ἀνθρώπινη φύση μας, γίνεται βρέφος ἀδύναμο καὶ ταπεινὸ μέσα στὴ φάτνη τῆς Βηθλεέμ, γιὰ νὰ ἀνοίξει δρόμο σωτηρίας, συμφιλίωσης καὶ φωτός. Αὐτό το φῶς εἶναι τὸ μεγάλο δῶρο τῶν Χριστουγέννων. Ὁ Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο καὶ ἔγινε «το φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον». Καὶ αὐτό τό φῶς δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ πνευματικὴ ἔννοια, ἀλλὰ μιὰ πραγματικὴ δύναμη ποὺ μεταμορφώνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἄνθρωπο. Εἶναι τό φῶς ποὺ διαλύει τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας, τῆς ἀπογοήτευσης, τῆς ἀπελπισίας, τῆς μοναξιᾶς καὶ τοῦ φόβου. Εἶναι τό φῶς ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει ἐλπίδα ἐκεῖ ὅπου ὅλα μοιάζουν χαμένα, ποὺ μπορεῖ νὰ ἀναστήσει καρδιὲς πληγωμένες καὶ κουρασμένες ἀπὸ τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς.

Ὅμως τὸ φῶς ποὺ ἔφερε ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο δὲν ἀρκεῖ ἁπλῶς νὰ τὸ δοῦμε ἢ νὰ τὸ θαυμάσουμε. Πρέπει νὰ τὸ δεχθοῦμε μέσα μας. Νὰ τὸ κάνουμε τρόπο ζωῆς. Νὰ φωτιστοῦμε ἀπὸ τὸ ταπεινὸ παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖνος ποὺ ἦταν ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς ἐποχῆς Του καὶ κάθε ἐποχῆς, γεννήθηκε μακριὰ ἀπὸ δόξες καὶ μεγαλεῖα γιὰ νὰ μᾶς δείξει ὅτι ἡ ἀληθινὴ δύναμη δὲν βρίσκεται στὰ ὅπλα ἀλλὰ στὴν ταπείνωση καὶ ἡ πραγματικὴ δόξα δὲν κατοικεῖ στὸν πλοῦτο ἀλλὰ στὴν ἀγάπη. Ὁ Χριστὸς δὲν ἦλθε γιὰ νὰ κατακτήσει ἀλλὰ γιὰ νὰ διακονήσει. Δὲν ἦλθε νὰ ἀπαιτήσει ἀλλὰ νὰ προσφέρει, νὰ ἀγαπήσει καὶ νὰ ἀγαπηθεῖ. Αὐτὴ εἶναι ἡ λάμψη τῆς θεϊκῆς Του παρουσίας καὶ τὸ φῶς ποὺ ἔφερε στὸν κόσμο.

Τὰ Χριστούγεννα μᾶς καλοῦν νὰ ἀνοίξουμε τὶς καρδιές μας σὲ αὐτό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ. Νὰ ἐπιτρέψουμε στὸν Τεχθέντα Κύριο νὰ καθοδηγήσει τὰ βήματά μας. Νὰ μεταμορφώσει τὶς σχέσεις μας, τὰ σπίτια μας, τοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς ἐλπίδες μας. Κάθε φορὰ ποὺ συγχωροῦμε, κάθε φορὰ ποὺ δείχνουμε ἔλεος, κάθε φορὰ ποὺ προσφέρουμε χωρὶς νὰ ζητοῦμε ἀνταπόδοση, τὸ φῶς γεννιέται ξανὰ μέσα μας. Καὶ τότε τὰ Χριστούγεννα παύουν νὰ εἶναι μιὰ ἐξωτερικὴ ἑορτὴ καὶ γίνονται ἕνα ἐσωτερικὸ γεγονός, μιὰ προσωπικὴ Βηθλεέμ. Ἰδιαίτερα σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο ποὺ ἀλλάζει γρήγορα, ὅπου πολλὲς φορὲς κυριαρχεῖ ἡ σύγχυση καὶ ἡ ἀποξένωση ἀπαιτεῖται νὰ εἴμαστε φορεῖς τοῦ Θείου αὐτοῦ φωτός. Νὰ γίνουμε φωτεινοὶ φάροι γιὰ ὅσους βρίσκονται ἀκόμα στὸ σκότος τῆς ἄγνοιας καὶ τῆς ἀπιστίας. Νὰ προσφέρουμε κουράγιο, ἀνθρωπιὰ καὶ ἀγάπη σὲ ὅσους δυσκολεύονται. Νὰ στηρίξουμε μὲ διακριτικότητα τοὺς ἀδύναμους, τοὺς ἄρρωστους, τοὺς ἡλικιωμένους, τοὺς ἀνθρώπους ποὺ βιώνουν μοναξιὰ ἢ οἰκονομικὲς δυσκολίες. Ἔτσι μόνο θὰ τιμήσουμε πραγματικὰ τὸ μήνυμα τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ἀδελφοί μου,

«Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε!». Ὁ Χριστὸς γεννιέται γιὰ ὅλους μας. Ἂς Τὸν ὑποδεχθοῦμε μὲ καθαρὴ καρδιά. Ἂς ἀφήσουμε το φῶς Του νὰ διαλύσει κάθε σκοτάδι ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει στὴ ζωή μας. Ἂς πορευτοῦμε στὸ νέο ἔτος μὲ ἐλπίδα, ἐμπιστοσύνη καὶ πίστη ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μαζί μας, ὁδηγὸς καὶ συνοδοιπόρος στὴ ζωή μας. Εὔχομαι ἀπὸ καρδιᾶς πρὸς ὅλους ἀνεξαιρέτως, ἰδιαιτέρως δέ πρός τὸύς ἀσθενοῦντες καί δοκιμαζόμενους ἀπό πένθός ἢ ἀνέχεια ἀδελφούς μας, τοὺς ἀποδήμους, τοὺς ναυτιλλομένους καὶ τοὺς ταξιδεύοντες, τὸύς ἐγγύς καί τὸύς μάκράν, τὸύς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Νάξίους, Παρίους καί Ἀντιπαρίους το Φῶς τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ νὰ καταυγάζει τὶς ψυχές σας καὶ νὰ γεμίζει κάθε μέρα τοῦ βίου σας μὲ εἰρήνη, χαρὰ καὶ εὐλογία. Καὶ ὁ Τεχθεὶς Ἰησοῦς νὰ σᾶς χαρίζει ὑγεία ψυχῆς καὶ σώματος καὶ νὰ πλημμυρίζει τὴν ζωὴ σᾶς μὲ τὰ ἐγκόσμια καὶ ὑπερκόσμια ἀγαθά Του.

Χρόνια πολλά, εὐλογημένα, εἰρηνικά καί ἁγιασμένα!

Διάπυρος εὐχέτης πρός Κύριον,

Ὁ Ἐπίσκοπός σας,

† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Την Κυριακή προ των Χριστουγέννων 21-12-2025 το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Καλλίνικος, μετέβη στον Ιερό Ενοριακό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βίβλου Νάξου, όπου χοροστάτησε στον Όρθρο, προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας και κήρυξε τον θείο λόγο.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση των Κατηχητικών Συνάξεων της Ενορίας Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βίβλου Νάξου, το απόγευμα του Σαββάτου 20-12-2025, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Παροναξίας κ. Καλλινίκου.

Με ιδιαίτερη κατάνυξη εορτάσθηκε η μνήμη του Αγίου Ενδόξου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου και της μητρός αυτού Ανθίας, στην ομώνυμη Ιερά και ιστορική Μονή του Αγίου στο Σαγκρί της Νάξου.