“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(1 Mαρτίου 2020)

Ετοιμαζόμαστε να εισέλθουμε αγαπητοί αδελφοί σε ένα δρόμο άσκησης, αυτογνωσίας, προσευχής, σε ένα δρόμο προετοιμασίας για να γίνουμε οι γνήσιοι προσκυνητές του Σταυρού του Κυρίου και οι αληθινοί κοινωνοί της Αναστάσεως Του. Από την ευλογημένη ώρα που άνοιξε το Τριώδιο η εκκλησία μας, μας έδωσε συνοδοιπόρους έναν Φαρισαίο για να εντοπίσουμε την φθορά του εγωισμού, έναν Τελώνη για να δούμε την ευεργεσία της ταπείνωσης και έναν άσωτο για να νοιώσουμε τη χαρά της μετάνοιας, την ωραιότητα της επιστροφής. Σήμερα που βρισκόμαστε στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μας προσφέρει το δυνατό εφόδιο της νηστείας αποκαλύπτοντας την ορθή, την αληθινή, την γνήσια θέση της στην πνευματική μας πορεία. Είναι γεγονός ότι ένα όπλο όταν δεν έχουμε την εμπειρία και τη γνώση της χρήσης του μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνο και καταστροφικό.

Η νηστεία μας δεν είναι αλλαγή στις διατροφικές μας συνήθειες. Δεν αφορά μόνο την τροφή τη σωματική αλλά είναι ένας συνδυασμός κινήσεων της διανοίας και της ψυχής. Στο ιδιόμελο της Α΄ Εβδομάδος η αληθινή νηστεία, η δεκτή, η ευάρεστη στο Θεό, είναι εκείνη που περιέχει εγκράτεια της γλώσσας. Ένας έμπειρος στην πνευματική ζωή γέροντας έλεγε ότι: εκείνος που μπορεί τη γλώσσα του να κρατά όλο τον εαυτό του μπορεί να συγκρατήσει. Συστατικό επίσης της νηστείας είναι η αποχή από το θυμό. Ο όσιος γέροντας Αθανάσιος, ο ηγούμενος της Μονής Γρηγορίου του Αγίου Όρους, έγραψε σε κάποιο μοναχό ένα ποίημα για τον θυμό « Την ώρα της παραφοράς, εγώ θα σιωπήσω και την μανίαν ψύχραιμα να λήξει θα αφήσω».

Νηστεία είναι ακόμη εξορία της καταλαλιάς, του ψεύδους, της επιορκίας, της συκοφαντίας, της κατάκρισης από τον λόγο. Και ενώ η νηστεία διώχνει αυτές τις καταστάσεις υποδέχεται στον λόγο την ικεσία, την παράκληση, την προσευχή, τις λέξεις που θεραπεύουν και γλυκαίνουν την ψυχή, τις φράσεις που συμφιλιώνουν και ενώνουν τους ανθρώπους.

Με την νηστεία την ταπεινή, που δεν τροφοδοτεί τον εγωισμό ούτε εξαντλείται στην διαφήμιση και την προβολή, ο άνθρωπος ποθεί το θέλημα του Θεού και απωθεί το αρρωστημένο από την αλαζονεία θέλημά του. Η νηστεία η αληθινή, είναι η προοπτική για να ποθήσει ο άνθρωπος τον Χριστό, να πεινάσει για την αγάπη Του, να διψάσει για το έλεος Του και να επιθυμήσει το λυτρωτικό και σωτήριο Άγιο θέλημά Του. Αμήν

 

 “ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

 ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 (8 Μαρτίου 2020)

Διανύσαμε με την χάρη του Θεού, αγαπητοί αδερφοί, την πρώτη εβδομάδα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ημέρες πενθοχαρμόσυνες, άγιες, ημέρες Σταυρού και Ανάστασης. Σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας πανηγυρίζουμε την αναστήλωση των ιερών εικόνων. Εορτή όχι ξένη από το κλίμα το πνευματικό και την ατμόσφαιρα την κατανυκτική της περιόδου. Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η αναστήλωση, η ανάσταση της εικόνας του Θεού, που είναι ο άνθρωπος. Αξίζει όμως πραγματικά να δούμε την πνευματική προοπτική που προσφέρουν τα ιερά εικονίσματα για να κατανοήσουμε τον αγώνα των Αγίων Πατέρων για την παραμονή τους μέσα στη λατρεία του Θεού και την τιμή των αγίων μας.

Α. Το εικόνισμα τιμά το πρόσωπο, τιμά τον άνθρωπο, τον αγωνιστή του πνεύματος, τον σπουδαστή της αιωνιότητας, τον φωτισμένο από την χάρη του Παναγίου πνεύματος. Έτσι κηρύττει ποιο πραγματικά είναι το ύψος, η θέση, η κατεύθυνση, ο προορισμός του ανθρώπου. Εμφανίζει, προβάλει τον άνθρωπο ενωμένο με τον Θεό. έναν άνθρωπο έξω από την σκιά του θανάτου, ελεύθερο από το σκοτάδι της αμαρτίας.

Β. Η εικόνα καλύπτει την ανάγκη μας να βλέπουμε, να νοιώθουμε την παρουσία του Θεού και των αγίων. Ο Θεός είναι συνοδοιπόρος μας και οι άγιοι φίλοι. Η εκκλησία καλύπτει και αποκαλύπτει. Καλύπτει τα κενά μας, τα χάσματά μας και αποκαλύπτει την αλήθεια και τους τρόπους της βίωσής της.

Γ. Τα φωτισμένα ιερά πρόσωπα μας δείχνουν ότι ήταν και εκείνοι άνθρωποι όπως εμείς. Με αμαρτίες, ατέλειες, πόνους, προβλήματα. Είχαν όμως πίστη, ταπείνωση, μετάνοια, λατρεία στο Χριστό. Μας ομολογούν ότι η αγιότητα δεν είναι γεγονός ανέφικτο, ύψος απλησίαστο, αλλά δώρο της αγάπης του Θεού, που με την προσπάθεια και τον αγώνα μας μπορούμε να γευτούμε.

Δ. Στα εικονίσματα αποτυπώνεται γλαφυρά ότι «σήμερον κρεμάται εηδσσδσφξξφδξφδεπί ξύλου». Ο Κύριος είναι και σήμερα για εμάς στο σταυρό. Ο Δείπνος ο Μυστικός δεν έχει τελειώσει και έχει θέση για εμάς. Ο Χριστός δεν έχει κατέβει από το Όρος της μεταμορφώσεως και μας προσκαλεί για μία ανάβαση προς το φώς. Το γεγονός της Πεντηκοστής σπέρνει ακόμη τις πύρινες γλώσσες του Παναγίου Πνεύματος μέσα στην εκκλησία. Όλα έγιναν, γίνονται και θα γίνονται για κάθε άνθρωπο, σε όποιο τόπο και αν βρεθεί, σε όποια εποχή και αν ζήσει.

Ας γίνουμε οι αληθινοί προσκυνητές των ιερών εικονισμάτων. Οι γνήσιοι σπουδαστές των υψηλών νοημάτων τους. Έτσι μόνο δεν θα ζήσουμε απλά αλλά θα αγιογραφήσουμε με την ζωή μας. Αμήν.

 

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ  Β΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

(15 Μαρτίου)

Ασκητικός δρόμος, δύσκολή πορεία η αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Εύκολα ο άνθρωπος που αποφάσισε να ανηφορίσει σε αυτόν τον δρόμο διψώντας για κάτι αληθινό, κάτι πνευματικό μπορεί να πέσει και πάλι μέσα στην πνιγηρή ατμόσφαιρα μίας εξαντλητικής καθημερινότητας. Αυτός είναι ο λόγος που η εκκλησίας μας του δίνει για το δρόμο τον Σταυρικό που οδηγεί στην Ανάσταση, στηρίγματα παρηγορητικά, ζωές μυρωμένες από τη Χάρη, μορφές ασκητικές, πρόσωπα φωτεινά. Μια τέτοια αγιασμένη προσωπικότητα είναι αυτή του μεγάλου ασκητού και πατέρα, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που σήμερα η εκκλησία μας ιδιαιτέρως τιμά και μας τον προσφέρει ως συνοδοιπόρο προς την Ανάσταση.

Ενάρετοι ήταν οι γονείς του Αγίου. Ο πατέρας του, ήταν αυτοκρατορικός σύμβουλος. Πάντοτε πρώτα προσευχόταν ζητώντας από τον Θεό φωτισμό και μετά πρότεινε λύσεις ή έπαιρνε αποφάσεις. Μετά την κοίμηση του πατέρα, όσοι έβλεπαν τα παιδιά του, έλεγαν « είναι παιδιά του Αγίου». Εκτός από την οικογένειά του, που ήταν εργαστήριο αρετής και προσευχής, ο Γρηγόριος είχε και τρεις αγίους διδασκάλους στην εν Χριστώ ζωή, τον αγιορείτη μητροπολίτη Φιλαδέλφειας Θεόκλητο στην Κωνσταντινούπολη, τον Νικόδημο τον ησυχαστή και τον Γρηγόριο τον Βυζάντιο. Από τους γονείς σπούδασε την πίστη από τους διδασκάλους του, την άσκηση, την προσευχή, την θεολογία η οποία δεν είναι απλή σπουδή αλλά άρρηκτα συνδεδεμένη με την ασκητική ζωή.

Ο άγιος Γρηγόριος μας μιλά για τα πάθη μας. Αναφέρει ότι η αρχή τους, η γέννησή τους, η εμφάνισή τους βρίσκονται στην πτώση των πρωτοπλάστων. Εκεί που ο άνθρωπος άφησε το ύψος της αγάπης, εγκατέλειψε την πατρίδα του, τον ίδιο τον δημιουργό και έπεσε στον εγωισμό. Τα ποικιλόμορφα πάθη, τονίζει ο Άγιος, έχουν σχέση μεταξύ τους, σαν τους κρίκους μίας αλυσίδας, ενώνεται το ένα με το άλλο και δένουν, ακινητοποιούν πνευματικά τον άνθρωπο. Θεραπεία του ανθρώπου, διδάσκει ο Άγιος είναι το ευαγγέλιο του Χριστού. Τον εγωισμό θεράπευσε με ταπείνωση, τη πλεονεξία με ελεημοσύνη, την κακία με αγάπη, την γαστριμαργία με νηστεία.

Δρόμος από το πάθος στην αρετή, από την ασθένεια στην θεραπεία είναι η μετάνοια. Μετάνοια δεν είναι προσωρινή βελτίωση, αλλαγή συμπεριφοράς αλλά μόνιμη προσπάθεια, βαθειά ψυχική συναίσθηση, κατεύθυνση προς τον Θεό. Ότι δεν οδηγεί στον Θεό, ότι δεν έχει Θεό, ο αληθινά μετανοημένος το απορρίπτει.

Η μετάνοια, σημειώνει ο φωτισμένος της Θεσσαλονίκης Ιεράρχης θεμελιώνεται στην μυστηριακή ζωή, στηρίζεται στην προσευχή, ενισχύεται στην εξομολόγηση και οικοδομείται στην άσκηση η οποία ευτρεπίζει την ψυχή. Η ψυχή έτσι καθαρίζεται, ανασταίνεται, στολίζεται, ανυψώνεται και ελεύθερη από τα δεσμά των παθών κινείται, τρέχει προς τον Θεό, διψώντας την αγάπη Του και ζητώντας το έλεος.

Αυτόν το δρόμο που μας περιγράφει ο Άγιος μας τόσο γλαφυρά ο ίδιος τον βάδισε. Μας προτρέπει να νοιώσουμε την αυθεντικότητα του, να ποθήσουμε την ωραιότητα του, να ζήσουμε την μοναδικότητα του. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός που δρόμος έγινε για να ανέβει ο άνθρωπος στην αρχική του θέση. Και θέση του ανθρώπου είναι εκεί που είναι και ο ίδιος ο Δημιουργός του. Αμήν.

 

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ  Γ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

(22 Μαρτίου)

Τρίτη Κυριακή των νηστειών αγαπητοί μου αδελφοί και η εκκλησία μας αφού μας έδειξε με την αναστήλωση των ιερών εικόνων τον θρίαμβο της πίστεως, το φωτισμό του ανθρωπίνου προσώπου με την παρουσία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, σήμερα μας αποκαλύπτει την δόξα του Τιμίου Σταυρού.

Τι σημαίνει όμως σταυρός. Είναι ένα όργανο ατιμωτικού θανάτου. Ναι πράγματι είναι φονικό όργανο, αφού δια του Σταυρού ο Κύριος θανάτωσε τον θάνατο. Τον σταυρό προτείνει ο Χριστός και στον κάθε ένα από εμάς για να νεκρωθεί ο θάνατος στη ύπαρξή μας και να αναστηθεί ο άνθρωπος, η πραγματικά θαυμαστή εικόνα του Θεού. Πως όμως μπορούμε να ζήσουμε τον Σταυρό; Τι είναι ο Σταυρός στη ζωή μας;

Α. Σταυρός είναι ταπείνωση. Τι είναι ταπείνωση; Είναι η ζωή του Χριστού. Η καλύτερη διδαχή, ο τρόπος εκμάθησης της ταπεινώσεως, σημειώνει ο Μέγας Βασίλειος. Ο ταπεινός ζει τον Χριστό. Αντίθετα η υπερηφάνεια είναι άρνηση του Θεού όπως τονίζει ο Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος. Ο ταπεινός είναι ειρηνικός αφού η αλαζονεία είναι πηγή θυμού. Ο ταπεινός είναι αυθεντικός αφού ο εγωισμός είναι θύρα υποκρισίας. Ο ταπεινός είναι άνθρωπος της ευχαριστίας αφού η έπαρση είναι ρίζα βλασφημίας.

Β. Σταυρός είναι αγάπη. Γνήσια, ταπεινή, θυσιαστική αγάπη, έμπρακτη. Αγάπη που ενώνει, συμφιλιώνει, θεραπεύει, δημιουργεί και οικοδομεί. Με την αγάπη προσεγγίζεις, κοινωνάς, ζεις με τον Θεό ο οποίος «αγάπη εστί».

Γ. Σταυρός είναι συγχώρηση. Ο ταπεινός της αγάπης άνθρωπος, δεν εγκλωβίζεται σε κακότητες, δεν μένει σε μικρότητες, δεν απαντά σε βαρβαρότητες. Γνωρίζει να συγχωρεί και να παραμένει ελεύθερος από όλα αυτά που πιέζουν τον λογισμό, βαραίνουν την ψυχή και ταλαιπωρούν τον άνθρωπο. Ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης γράφει για τον μεγάλο ασκητή «Ο Χατζή – Γιώργης είχε πολλή αγάπη για όλους, άδολη. Ήταν πάντοτε ειρηνικός, ανεξίκακος και συγχωρούσε. Είχε μεγάλη καρδιά, γι’ αυτό όλα και όλους τους χωρούσε, όπως ήταν».

Σήμερα αδελφοί δεν καλούμαστε μόνο να προσκυνήσουμε τον τρισμακάριστο και πανσεβάσμιο Σταυρό του Σωτήρος αλλά να τον ζήσουμε. Να τον ζήσουμε επιδιώκοντας την ταπείνωση, καλλιεργώντας την αγάπη και ποθώντας την συγχώρηση. Έτσι ο Σταυρός γίνεται όπλο ειρήνης, λιμάνι σωτηρίας, ωραιότητα ψυχής, ποιότητα ζωής. Ο σταυρικός τρόπος ζωής είναι ο πρόδρομος της σωτηρίας της αθανασίας, της ουράνιας βασιλείας.

 

“ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ”

ΚΥΡΙΑΚΗ  Δ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ

(29 Μαρτίου)

Μια σπουδαία μορφή μας προσφέρει σήμερα αδελφοί μου η εκκλησία μας. Ο μεγάλος της ερήμου ασκητής, ο διδάσκαλος της εκκλησίας ο έμπειρος, ο διακριτικός των ψυχών ποιμένας, ο Όσιος Ιωάννης ο συγγραφέας της Κλίμακος. Ένα μόνο σύγγραμμα μας δίνει. Ένα κείμενο, μοναδικό γιατί μέσα σε κάθε λέξη συναντάς το απόσταγμα της σοφίας της ερήμου και της άσκησης της πνευματικής.

Σήμερα συναντώντας τον Όσιο μας θα πάρουμε μερικές γλαφυρές εικόνες που μας προσφέρει, εικόνες που μας βοηθούν να εντοπίσουμε, να κατανοήσουμε και να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις της ψυχής και πτυχές της ζωής μας.

Α. Όπως ο άνεμος ο δυνατός ταράζει την θάλασσα, έτσι και ο θυμός ταράζει τον νου. Μεγάλος εχθρός ο θυμός. Κακός σύμβουλος. Έρχεται, σε σπρώχνει με την ορμή του έξω από την λογική, την αγάπη, τον ίδιο σου τον εαυτό και διαχειρίζεται ελέγχοντας διάνοια, λόγο, αισθήσεις, κινήσεις ,με τον χειρότερο τρόπο. Όταν επιστρέφεις στον εαυτό σου, τότε συναντάς ερείπια, ψυχές πληγωμένες, σχέσεις τραυματισμένες, ανθρώπους πικραμένους. Μέσα στην θάλασσα του νου, όταν την ταράζει ο θυμός ρίξε τον σταυρό του Χριστού, την ειρήνη, την υπομονή, την σιωπή, την προσευχή και μόνο όταν καταλαγιάσει η τρικυμία διαχειρίσου την κατάσταση.

Β. Όπως τονίζει ο Όσιος μας σε άλλη εικόνα που μας προσφέρει, τα σύννεφα κρύβουν τον ήλιο, έτσι και οι πονηρές σκέψεις σκοτίζουν το νου. Ο λογισμός μας, η σκέψη μας, έχεις ένα φοβερό δυναμισμό. Μπορεί να επηρεάσει τα πάντα. Αυτός είναι ο λόγος που οι Πατέρες στέκονται στη σκέψη μας. Από αυτό το λογισμό ξεκινούν όλα. Η διάνοιά μας είναι ένα πεδίο μάχης. Το αποτέλεσμα καθορίζει την πορεία μας, τις σχέσεις μας, την εσωτερική μας κατάσταση. Όταν η διάνοια είναι φωτεινή, όλα φως προσφέρουν. Όταν είναι σκοτεινή, όλα μέσα σε σκοτάδι βυθίζονται. Η ευχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με» είναι εκείνη που βάζει τον Χριστό στους διαδρόμους της διανοίας. Έτσι ο λογισμός και σκοτεινός να είναι φωτίζεται από την παρουσία του Φωτοδότη. Συγκροτημένος, ισορροπημένος και μακάριος είναι αυτός που φώτισε με την πνευματική του ζωή διάνοια και ψυχή. Η ατμόσφαιρα σημειώνει ο Άγιος ασκητής μας, που καθάρισε από τα σύννεφα, καταυγάζεται από τον ήλιο. Η ψυχή που καθάρισε από τις αμαρτίες, λαμπρύνεται από το θείο φως.

Γ. Σε αυτό τον αγώνα για τον φωτισμό της διανοίας και την κάθαρση της ψυχής ο άνθρωπος χρειάζεται βοήθεια. Γράφει Όσιος Ιωάννης: « Όπως το πλοίο που έχει καλό καπετάνιο φτάνει με τη βοήθεια του Θεού σώο στο λιμάνι, έτσι και η ψυχή που έχει καλό πνευματικό οδηγό εύκολά ανεβαίνει στον ουρανό, έστω και αν είχε πολλές αμαρτίες». Έλεγε πριν μερικά χρόνια ένας ευλαβέστατος νησιώτης ιερέας σε εκείνον που πήγαινε να εξομολογηθεί «Τι έχεις να πεις στον Χριστό;» Με την απλή αυτή φράση, έδινε την πραγματική υπόσταση του μυστηρίου. Στον Χριστό μιλώ. Σε Εκείνον καταθέτω την συννεφιά της διανοίας και την καταχνιά της ψυχής. Ο πνευματικός με την εμπειρία του με βοηθά στην κατάθεση της αμαρτίας και στην ανάληψη της μετανοίας.

Αξίζει να σπουδάσουμε στον θεραπευτικό του Αγίου Ιωάννου λόγο. Η « Κλίμακα» είναι πνευματικό πανεπιστήμιο που γνωρίζεις τον άνθρωπο και συναντάς τον Θεό. Να τον παρακαλέσουμε να μας συνοδεύει, να μας παρηγορεί, να μας νουθετεί όχι μόνο την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή αλλά και σε όλη την πορεία της ζωής. Αμήν.

π.Σ.Β.



Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 144 επισκέπτες και κανένα μέλος

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ