«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ)

Κυριακή  3η  Απριλίου  2016

(Εβραίους, Δ΄, 14 – Ε΄, 6)

Με την Χάρη του Θεού αξιωθήκαμε να φθάσουμε ήδη στο μέσο της Μεγάλης Σαρακοστής. Η πνευματική μας πορεία προς το Άγιο Πάσχα βρίσκεται στο χρονικό της κέντρο.

Και για να πάρουμε κουράγιο και δύναμη ώστε να συνεχίσουμε τους πνευματικούς μας αγώνες, η Εκκλησίας μας σήμερα μας Παρουσιάζει προς προσκύνηση μέσα στα εύοσμα άνθη της εποχής τον πανάγιο Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Ο Θείος Απόστολος Παύλος στο σημερινό του ιερό ανάγνωσμα με θεολογικές, Αγιογραφικές αλλά και Εκκλησιολογικές προσεγγίσεις, εξαίρει την υπεροχή της Ιερωσύνης της Καινής Διαθήκης έναντι εκείνης της Παλαιάς Διαθήκης.

Έτσι, τονίζει την αγάπη και την συμπάθεια που μας χαρίζει ο Μέγας και Αιώνιος Αρχιερεύς και Λυτρωτής μας Χριστός.

Και αυτή η ανεξάντλητη φιλανθρωπία Του, μας δίνει την δυνατότητα να πλησιάζουμε με θάρρος και άνεση τον «θρόνον της χάριτός Του», σε κάθε στιγμή, «ίνα λάβωμεν έλεον καί χάριν εύρωμεν ες εύκαιρον βοήθειαν», όπως μας υπογραμμίζει κατά λέξη ο θεηγόρος Παυλος. Δηλαδή, ο Απόστολος των εθνών μας καλεί να προσερχόμαστε στον Εσταυρωμένο και Αναστημένο Λυτρωτή και Σωτήρα μας.

Με ποιο τρόπο; Με την θερμή πίστη μας, με την προσευχή, με την καρδιακή πνευματική μας λατρεία και ένωσή μας μαζί Του και με την αγάπη μας για όλους τους συνανθρώπους μας.

Ο θρόνος του Θεού είναι θρόνος δικαιοσύνης, αγιότητας και Χάριτος.

Και καθώς παρατηρεί ο Ιερός Χρυσόστομος, ο Θρόνος αυτός τώρα, δεν είναι Θρόνος κρίσεως. Τέτοιος θα είναι την φοβερά Ημέρα της Δευτέρας Του παρουσίας.

Αυτή η καθημερινή, η συνεχόμενη προσέλευσή μας στον Θείο Θρόνο, είναι πάρα πολύ αναγκαία για όλους μας.

Γιατί όλοι μας ως άνθρωποι είμαστε αμαρτωλοί ενώπιον του Παναγίου Θεού. Επομένως, όλοι μας έχομε άμεση ανάγκη από το ανεξάντλητο έλεός Του. Και ακριβώς σ΄ αυτό τι θείο έλεος ελπίζομε.

Αυτή η κατεπείγουσα αναγκαιότητα της καθημερινής καταφυγής μας στην Χάρη και στο έλεος του Τριαδικού Θεού, είναι και ισχύει μόνο για το άμεσο παρόν, για το «τώρα», για την ζωή αυτή. Γιατί όταν φύγουμε από την ζωή αυτή, τότε πια δεν έχομε καμιά παρόμοια ευκαιρία, ούτε και περιθώρια για μετάνοια.

Την αλήθεια και το κύρος των αποστολικών αυτών λόγων εκφράζει και επιβεβαιώνει ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός.

Η Σταυρική θυσία του Θεανθρώπου έγινε ακριβώς για να μας δώσει την σωτηρία και την δυνατότητα να κάνουμε βήματα προς την κατεύθυνση της Θείας Βασιλείας.

Ο Τίμιος Σταυρός υψώθηκε στον Γολγοθά για να υψωθούμε εμείς στα ύψη της πνευματικής ζωής, στα αιθέρια ύψη της «ενθέου Δόξης» με την ενίσχυση της Θείας Χάριτος και με τους προσωπικούς μας πνευματικούς αγώνες.

Ο Ζωοποιός Σταυρός φανερώνει την άπειρη φιλανθρωπία του Θεού, το έλεός Του και την αναγκαιότητα της επιστροφής μας στην αγκαλιά του επουρανίου Πατέρα μας. Μιας επιστροφής καθημερινής, μόνιμης, ουσιαστικής, βιωματικής και σε βάθος.

Σημειώνει ο θείος Χρυσόστομος: «Ο Σταυρός του Κυρίου μας στα τέσσερα τελειώνοντας άκρα, σημαίνει, ότι ο Εσταυρωμένος είναι Εκείνος, που περιέχει τα πάντα και αγκαλιάζει όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου.

Από τον Τίμιο Σταυρό αντλούμε Ζωή και Ανάσταση. Ανάσταση πνευματική, αλλά και Ανάσταση σωματική.

Ο Άγιος και Θεοφόρος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει, ότι Ο Κύριος μας με την Σταυρική Του θυσία έγινε ο «Ήλιος των αιώνων, που κάτω από τις θεϊκές Του ακτίνες, ωριμάζει η ενότητα και η σωτηρία».

Αυτά λοιπόν τα δύο πελώρια μεγέθη, δηλαδή η Ενότητα και η σωτηρία, αναμφισβήτητα, αποτελούν διαχρονικά ζητούμενα σε παγκόσμιο, αλλά και προσωπικό επίπεδο.

Προς τον Αρχηγό της πίστεώς μας ας καταφεύγουμε, για να τα δεχόμαστε. Προς Αυτόν ας σπεύδουμε πρόθυμα πάντοτε, για να αντλούμε πλούσια την Θεία Του Χάρη, την αιώνια Ζωή και το μέγα έλεος.

Και ο Πανάγιος Σταυρός, αυτό το ακαταμάχητο πνευματικό μας όπλο, ας είναι σκέπη, βοηθός και καταφύγιο σε κάθε ώρα της ζωής μας.

 

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ)

Κυριακή  10η  Απριλίου  2016

(Εβραίους, ΣΤ΄, 13 – 20)

          Κεντρική ιδέα της σημερινής αποστολικής περικοπής είναι να δειχθεί, ότι όλες οι θείες υποσχέσεις πραγματοποιούνται και ότι η Βασιλεία του Θεού με τα ανεκλάλητα αγαθά της, είναι μια πραγματικότητα.

            Έτσι ο σκοπός του Ιερού αυτού κειμένου είναι πρακτικός.

            Ο Θείος Απόστολος θέλει να μας ενθαρρύνει στο να ελπίζουμε ανεπιφύλαχτα, πως όλες οι υποσχέσεις του Θεού εκπληρώνονται.

            Και για να μας κάνει αντιληπτές αυτές τις μεγάλες αλήθειες της πίστεώς μας, μας φερθεί το παράδειγμα του Προπάτορα Αγίου Αβραάμ.

            Γιατί, όπως παρατηρεί και ο Ιερός Χρυσόστομος, ο Αβραάμ διέθετε πολύ κύρος, μεγάλη αξία και όλοι τον σέβονταν. Άλλωστε, ο ίδιος είδε στην ζωή του να υλοποιούνται όλες οι προς αυτόν υποσχέσεις του Θεού. Και οι υποσχέσεις αυτές αναφερόταν και στα πνευματικά, αλλά και στα υλικά αγαθά. Όπως η κληρονομιά της γης Χαναάν, δηλαδή της Παλαιστίνης, το πλήθος των απογόνων του, και άλλα.

            Η πλούσια επίγεια ευλογία που ο Θεός επεφύλαξε στον Αβραάμ, ήταν, ασφαλώς, η προκαταβολή των αιωνίων μελλοντικών αγαθών της Θείας Βασιλείας.

            Οι προ Χριστού Ισραηλίτες είχαν λάβει την Θεία υπόσχεση ότι θα έφθαναν στην «γη της επαγγελίας», δηλαδή την Παλαιστίνη από την Αίγυπτο. Και πραγματικά έγινε αυτό.

            Ἐτσι λοιπόν και εμείς, ο λαός της Χάριτος, με την πίστη μας θα αξιωθούμε να φθάσουμε στην «Νέα Σιών», να εισέλθουμε δηλαδή στην Θεία Βασιλεία, που είναι νέα ζωή, ζωή κατά Χριστόν.

            Και όλα τα όσα μας λέει ο Θείος Παύλος σήμερα, μας υπογραμμίζουν το ότι δεν θα πρέπει να αμφιβάλουμε για τα αιώνια αγαθά που μας περιμένουν στην μέλλουσα και αιώνια ζωή και πατρίδα μας, που είναι ο τόπος των Αγίων.

            Όσοι καταφεύγουμε στον Θεό με την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη, όσοι μένουμε ενωμένοι σε σχέση ουσίας με την Εκκλησία μας που είναι ο Χριστός που παρατείνεται στους αιώνες, να είμαστε υπερβέβαιοι, ότι με την ένωση μας αυτή θα μπορούμε να παράγουμε έργα που είναι σύμφωνα με το θείο θέλημα. Και το έλεος Του δεν θα μας εγκαταλείψει ούτε στην γη, ούτε και στον ουρανό. Γιατί ο Θεός πραγματοποιεί τις υποσχέσεις Του. Και τις πραγματοποιεί, γιατί μας αγαπά πολύ δυνατά, με τρόπο που δεν μπορούμε να καταλάβουμε εμείς ως άνθρωποι.

            Ο θείος Χρυσόστομος διδάσκει, ότι όσοι στην ζωή τους ζουν με θλίψεις και τις αντέχουν με δύναμη και υπομονή, αυτοί θα λάβουν τους μισθούς των καμάτων και των κόπων τους. Όπως τους έλαβαν όλοι οι εκλεκτοί της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αλλά και της Ιστορίας της Εκκλησίας μας.

            Και μεταξύ αυτών είναι και ο μεγάλος Όσιος και Ασκητής Ιωάννης ο Συναΐτης, ο συγγραφέας του περίφημου Βιβλίου που λέγεται «Κλίμαξ». Και λέγεται «Κλίμαξ» δηλαδή σκάλα, γιατί περιέχει λόγους για τριάντα αρετές, που όταν ο άνθρωπος τις ενεργοποιεί, τον ανεβάζουν, όπως η σκάλα, από την γη στον ουρανό.

            Και του Αγίου αυτού την ιερή Ακολουθία ψάλλει σήμερα η Εκκλησία μας.

            Βέβαια, η Ιερή του μνήμη τελείται την 30η Μαρτίου κάθε χρόνου. Αλλά εορτάζεται και σήμερα, Τετάρτη Κυριακή των Νηστειών, ίσως γιατί από την αρχή της αγίας Σαρακοστής συνήθως στις Ιερές Μονές αρχίζουν να μελετούν τους λόγους του από την «Κλίμακα».

            Έζησε τον έκτο και έβδομο αιώνα. Πολύ νωρίς ασκήτεψε και έγινε ηγούμενος της Ιερής Μονής του όρους Σινά. Η ζωή του, το έργο του, η πνευματική του προσφορά, η τέλεια αυταπάρνηση του, οι πνευματικοί του αγώνες, οι κακοπάθειές του, φανερώνουν ότι επίστευσε στην πραγμάτωση των θείων υποσχέσεων και στην πραγματικότητα της θείας Βασιλείας.

            Και έτσι, σηματοδοτεί και νοηματοδοτεί και την δική μας πνευματική πορεία διαχρονικά.

            Το ιερό αποστολικό ανάγνωσμα που ακούσαμε μας παρουσίασε ως πρότυπο τον Άγιο Αβραάμ.

            Το κατανυκτικό Τριώδιο μας παρουσίασε τον Όσιο Ιωάννη.

            Και οι δύο κορυφαίες αυτές προσωπικότητες, η πρώτη από την Αγία Γραφή και η δεύτερη από την Εκκλησιαστική μας Γραμματολογία, αναμφίβολα, μας τονίζουν, εκτός των άλλων, και την πραγματικότητα, την επιβεβαίωση όλων όσων το ιερό αποστολικό ανάγνωσμα διά του Αποστόλου Παύλου μας διδάσκει.

            Μας Μιλούν δηλαδή, για το ότι οι θείες υποσχέσεις πραγματοποιούνται και για το ότι η θεία Βασιλεία είναι ανοικτή για όλους μας.

            Μακάρι και εμείς, με την χάρη του Θεού και τις πρεσβείες του Αποστόλου Παύλου, του Αγίου Αβραάμ και του Οσίου Ιωάννη, να αξιωνόμαστε σε καθημερινή βάση, όσο θα ζούμε, να ανεβαίνουμε τις βαθμίδες, τα σκαλοπάτια της πνευματικής ζωής, πραγματοποιώντας έτσι την προτροπή του Οσίου Ιωάννη, που μας προτρέπει στο τέλος της Κλίμακός του: «Ανεβαίνετε, ανεβαίνετε αναβάσεις προθύμως», Αμήν!

 

 

 

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ E΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ)

Κυριακή  17η  Απριλίου  2016

(Εβραίους, Θ΄, 11 – 14)

«…Πόσῳ μᾶλλον τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ, καθαριεῖ τήν συνείδησιν ὑμῶν, ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν Θεῷ ζῶντι;»

Δηλαδή: «Πόσο περισσότερο από τις θυσίες της Παλαιάς Διαθήκης το Αίμα του Χριστού, ο Οποίος προσέφερε τον εαυτό Του για μας με την Σταυρική Του θυσία θα καθαρίσει την συνείδησή σας από τα θανατηφόρα έργα της αμαρτίας, για να λατρεύετε τον Ζωντανό Θεό με ζωντανή και πραγματική λατρεία;».

            Αυτό το ερώτημα ευσεβείς Χριστιανοί μου απευθύνει ο Απόστολος Παύλος στους Εβραίους της εποχής Του, αλλά και προς τους Χριστιανούς όλων των αιώνων και βέβαια προς εμάς, τους σημερινούς Χριστιανούς.

            Το αποστολικό αυτό επιχείρημα που βασίζεται σε Αγιοπνευματική αλλά και λογική βάση και τίθεται ως ερώτημα, είναι σαφέστατο. Βεβαιώνει δε, την δύναμη της Σταυρικής θυσίας του Θεανθρώπου.

            Ο Απόστολος των εθνών μας τονίζει, ότι το πανάχραντο και ανεκτίμητο Αίμα Του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού που προσφέρεται στους πιστούς σε κάθε Θεία Λειτουργία, καθαρίζει την συνείδηση και την ψυχή μας από κάθε αμαρτία. Ενώ, παράλληλα, μας καθιστά αληθινούς λάτρεις του Ζωντανού Τριαδικού Θεού.

            Αλλά και ο Άγιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης το ίδιο διεκήρυττε, όταν έγραφε: «Τό αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπό πάσης ἁμαρτίας».

            Γιατι, καθώς επισημαίνει ο Θείος Χρυσόστομος, το θεληματικό θύμα που για χάρη μας εσταυρώθηκε, είναι «ἱερεῖον ἄμωμον, ἁμαρτιών καθαρόν». Δηλαδη: «Ο Λυτρωτής μας Χριστός, ως τέλειος Θεός είναι Πανάγιος και έξω από κάθε αμαρτία».

            Όταν με ανάλογη ψυχική και σωματική προετοιμασία, με ειλικρινή Ιερή Εξομολόγηση, με πίστη, με αγάπη και συγχώρηση προς όλους και μάλιστα προς τους εχθρούς μας, με μετάνοια μετέχουμε στο Θειότατο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, τότε προσλαμβάνουμε όλα τα πνευματικά οφέλη που προήλθαν από την Σταυρική Θυσία του Κυρίου μας και τα οποία μας παρουσιάζει ο Θείος Παύλος.

            Η αναγκαία και ευλογημένη μετάνοια, που θα πρέπει να ενεργοποιείται σε καθημερινή βάση, λειτουργεί και ενεργεί σαν πνευματικός ορός, σαν αποτελεσματικό μέσο θεραπείας πνευματικής.

            Την ανυπολόγιστη δύναμη της Θυσίας του Αρχηγού της πίστεώς μας και της μετανοίας, εγνώρισαν και αξιοποίησαν πνευματικά αναρίθμητες ευλαβείς, ταπεινές και άγιες ψυχές.

            Εξέχον υπόδειγμα μετανοίας μεταξύ αυτών που με την μετάνοια βρήκαν τον δρόμο της σωτηρίας, αποτελεί και η Αγία την οποία τιμά σήμερα η Εκκλησία μας. Είναι η Οσία Μαρία η Αιγυπτία.

            Η Αγία αυτή εβίωσε και απόλυτα ενεργοποίησε την σωστική υπερδύναμη της επιστροφής προς Τον Επουράνιο Πατέρα. Μέσα από μακροχρόνιους και μεγάλους πνευματικούς αγώνες, μέσα από σκληρές μάχες κατά του πονηρού, ενίκησε! Με τις σκληρές προσπάθειές της και με την ενίσχυσή της από την Θεία Χάρη, κατόρθωσε να γευθεί πλούσια τα απολυτρωτικά αποτελέσματα της Σταυρικής Θυσίας, Του Λυτρωτή μας.

            Με την αληθινή, σταθερή και έμπρακτη μετάνοιά της, ο φιλάνθρωπος Κύριός μας της έσβησε τις αμαρτίες, την εκκαθάρισε από τις συνειδησιακές τύψεις και την ανέδειξε Αγία!

            Για να διδασκώμαστε και εμείς, ότι όταν ειλικρινά και ουσιαστικά μετανοούμε σε καθημερινή βάση, τότε έρχεται η παντοδύναμη χάρη του Θεού. Μας ελεεί, μας σκεπάζει και μας δίνει την δύναμη να οδηγούμε προς την θεία δόξα τα βήματα μας με τρόπο αποφασιστικό και δυναμικό.

            Ο Ανεξίκακος και Μακρόθυμος Κύριός μας που για χάρη μας, για χάρη της σωτηρίας μας ήλθε στην γη και έφθασε μέχρι τον Σταυρό, περιμένει την επιστροφή μας.

            Δεν παύει με διάκριση, χωρίς να μας πιέζει, να χτυπά τις πόρτες των ψυχών μας, με χίλιους δυο τρόπους καθημερινά.

            Η θυσία Του μας μιλάει αδιάκοπα. Αλλά και η Οσία που τιμούμε σήμερα, καθώς και την 1η Απριλίου κάθε χρόνου, επίσης μας μιλάει.

            Και τη φωνή της συνοδεύουν και πλείστα όσα άλλα υποδείγματα μετανοημένων ψυχών, που μας δείχνουν τον δρόμο της σωτηρίας. Παράλληλα, μας δίνουν και το στίγμα της πορείας προς την Βασιλεία των ουρανών.

 

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Κυριακή  24η  Απριλίου  2016

(Φιλιππησίους, Δ΄, 4 – 9)

« Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε! Πάλιν ἐρῶ χαίρετε!...»

Από την προς Φιλιππησίους επιστολή του Θείου Παύλου είναι η ιερή αποστολική περικοπή που ακούσαμε σήμερα.

            Ο τόνος που κυριαρχεί στην επιστολή αυτή, είναι ο τόνος της χαράς.

            Και μεταξύ των άλλων προτροπών που μας απευθύνει ο Απόστολος, μας καλεί και να έχουμε χαρά, να χαιρόμαστε.

«Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε! Και πάλιν θα πω χαίρετε!» Έτσι μας λέει.

            Αυτό το «εν Κυρίω» προσδιορίζει σαφέστατα και σημαίνει πως η χαρά για την οποία μας μιλάει, δεν είναι όπως είναι οι χαρές του κόσμου αυτού, που συνήθως προέρχονται από λάθος πηγές.

            Γιατί η χαρά του πραγματικού Χριστιανού, η αληθινή χαρά, προέρχεται από την αληθινή και ολοκάθαρη πηγή της, που είναι ο Τριαδικός Θεός.

            Επομένως, αληθινή χαρά, χαρά ποιότητας και ουσίας έχει μόνο αυτός που είναι και παραμένει ενωμένος αδιάσπαστα με τον Θεό. Ο συνειδητός Χριστιανός από την ένωσή του με τον Θεό, βρίσκει την δύναμη να αντιμετωπίζει και να αντέχει τις αναπόφευκτες θλίψεις και δοκιμασίες της ζωής αυτής, που πάντοτε περισσεύουν.

            Και ο Ιερός Χρυσόστομος διδάσκει: «Αυτός που είναι ενωμένος με τον Θεό, πάντοτε χαίρεται».

            Η χαρά του Θεού έχει μονιμότητα και διάρκεια στην ζωή αυτή, αλλά ασύγκριτο μέγεθος και πληρότητα στην άλλη ζωή.

            Και την χαρά αυτή, όπως μας διαβεβαιώνει ο ίδιος ο Κύριός μας, κανείς δεν μπορεί να μας την πάρει.

            Η χαρά αυτή είναι ένας από τους καρπούς του Παναγίου Πνεύματος, όπως αλλού πάλι ο ίδιος Απόστολος μας λέει.

             Όλα στον κόσμο αυτό, ευχάριστα και λυπηρά, περνούν και κάποτε τελειώνουν.

            Ο Χριστός μένει! Και η χαρά που μας δίνει, μένει και αυτή.

            Έλεγε ο σύγχρονος μας Άγιος Παΐσιος: «Έχεις λύπη; Ο Χριστός σου λείπει!» και έτσι πραγματικά είναι.

            Ο συνειδητός Χριστιανός χαίρεται, γιατί είναι ενωμένος με τον Χριστό.

            Βέβαια, ως άνθρωπος, θλίβεται και αυτός στα δυσάρεστα, στους πειρασμούς. Ναι! Αλλά δεν βουλιάζει. Δεν τα χάνει. Δεν αποθαρρύνεται. Δεν απελπίζεται. Δεν χάνει τα κουράγια του. Αλλά σταθερά ελπίζει στην πραγμάτωση των θείων υποσχέσεων. Θυμάται τα δυνατά λόγια του Θεανθρώπου που είπε στους Μαθητάς Του και βέβαια τα λέει διαχρονικά και για τον καθένα μας, λίγο πριν από την Σταυρική Του θυσία: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη. Αλλά να έχετε θάρρος! Εγώ ενίκησα τον κόσμο!» Τι σημαίνει αυτό; Ότι μένοντας ενωμένοι με τον Χριστό, ξεπερνούμε τις θλίψεις της ζωής.

            Ο Χριστιανός ειδικώτερα χαίρεται, όταν βλέπει και διαπιστώνει ότι με την παντοδύναμη Θεία Χάρη κερδίζει σε καθημερινή βάση νίκες πνευματικές. Και χαίρεται, γιατί νεκρώνεται και συνανασταίνεται με τον Χριστό.

            Χαίρεται, γιατί προγεύεται την αγαλλίαση της αιώνιας ζωής.

            Αυτού λοιπόν του είδους την χαρά εβίωνε και ο μεγάλος Παύλος. Και από την σκοτεινή φυλακή της Ρώμης που βρισκόταν για την δόξα του Χριστού, και λίγο πριν από το σεπτό του μαρτύριο, μας στέλνει το ελπιδοφόρο μήνυμα της πνευματικής χαράς.

            Αλλά και η σημερινή Κυριακή επίσης μας στέλνει το ίδιο αυτό μήνυμα. Σ αυτή την χαρά μας καλεί και ο προφήτης Ζαχαρίας να συμμετάσχουμε. Μας λέει συγκεκριμένα προφητεύοντας την είσοδο του Θεανθρώπου στην αγία πόλη: «Χαίρε σφόδρα, θύγατερ Σιών…».

            Αυτή την χαρά εβίωσαν και οι Άγιοι Μαθηταί του Κυρίου μας, όταν Τον είδαν να εισέρχεται θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα «μετά βαΐων καί κλάδων».

            Και το μήνυμα της αληθινής χαράς είναι το χαρακτηριστικώτερο γνώρισμα της μεγάλης σημερινής γιορτής.

            Γιατί το γεγονός που γιορτάζουμε σήμερα, είναι η εισαγωγή, το προανάκρουσμα της θείας και φωτοφόρου Αναστάσεως.

            Χαιρόμαστε σήμερα, γιατί παρά την χαρμολύπη της Μεγάλης Εβδομάδας, ξέρουμε, ότι καρπός των Παναχράντων Παθών του Κυρίου μας, είναι η πνευματικά χαρά. Γιατί με την Σταυρική Θυσία του Λυτρωτού μας, ήλθε «χαρά ἐν ὅλω τῷ κόσμῳ».

            Η ανάσταση του Ζωοδότη Χριστού μας έφερε στην ανθρωπότητα όλα τα δώρα, όλες τις θείες ευλογίες, ό,τι από αιώνες εζητούσε ο άνθρωπος.

            Έφερε την συντριβή του θανάτου, την άφεση των αμαρτιών μας, την αληθινή χαρά και ειρήνη, την αιώνια ζωή, την επανένταξη μας στην Θεία Βασιλεία. Όλα αυτά δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ασήμαντα.

            Πέρα όμως από όλα αυτά για τον κάθε πιστό προκαλεί περισσότερη και ιδιαίτερη χαρά, η ρητή και αναμφισβήτητη διαβεβαίωση, που σήμερα επίσης μας δίνει ο Απόστολος Παύλος, όταν μας διαβεβαιώνει ότι: «Ο Κύριος εγγύς…». «Ο Κύριος είναι κοντά μας!».

            Και βέβαια, εδώ δεν μας μιλάει μόνο για την Δευτέρα Παρουσία, αλλά και για το ότι ο Κύριος μας είναι κοντά μας. Συμπαραστέκει σε κάθε μας πρόβλημα.

            Αλήθεια! Αν το πιστέψουμε αυτό, αν το βιώνουμε σε συνεχόμενη βάση, τότε, τι έχουμε να φοβηθουμε;

π. Α. Μ.



Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 115 επισκέπτες και κανένα μέλος

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ