Εκτύπωση

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ  ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 

 2013

Πρς

      Τος εσεβες Χριστιανος

      Τς ερς Μητροπλεως Παροναξας

 

 

«Ε δ Χριστς οκ γήγερται, κενν ρα τ κήρυγμα μν,

κεν δ κα πίστις μν!» (A΄ Κορ. 15, 14)

 

     Τκνα ν Κυρίῳ γαπητ,

    Μ ατν τόν Θεπνευστο λγο του Πρωτοκορυφαος πστολος τν θνν Παλος, διατυπνει περτρανα κα περφραστα τήν σπουδαιτητα το γεγοντος τς ναστσεως το Χριστο πο ποτελε κα τό κεντρικ μνυμα το Εαγγελου.

     Πργματι! λαμπροφρος ορτ τς ναστσεως εναι ατ πο παληθεει τς προφητεες τν Δικαων τς Παλαις Διαθκης, πο πισφραγζει τό λυτρωτικ κρυγμα τν γων ποστλων, πο δνει παλμ στ διδασκαλα τν γων Πατρων, πο ξηγε τό αμα τν Μαρτρων κα τόν γνα τν γων τς πστεώς μας, πο ρμηνεει τό σωτηριολογικ μνυμα τς κκλησας, πο γενν τήν λπδα στς καρδις τν πιστν.

     Ἡ νθρπινη παρξη μετ τήν παρακο, τήν πτση κα τήν ξοδο π τόν Παρδεισο βινει νελητα τήν τραγικτητα το θαντου. Ποτ δν παψε θνατος ν ποτελε τό μεγαλτερο παρξιακ πρβλημα το νθρπου. λογικ δν μπρεσε ποτ ν τόν ντιμετωπσει. πιστμη κατρθωσε ν τόν καθυστερσει λλ χι ν τόν κυρσει. ντιμετωπστηκε μ λιστικ διθεση, «φγομεν, πωμεν, αριο γρ ποθνσκωμεν» λλ ατ τόν μεττρεψε σ κμα μεγαλτερο πνο. θνατος καταπολεμθηκε λλ δν νικθηκε! Μχρι τή στιγμ πο ρχηγς τς ζως κα το θαντου, Λυτρωτς Κριός μας, παραδδει τόν αυτ του στ Σταυρ γι ν κατλθει στν δη κα ν τόν συντρψει, προσφροντας κα πλι τήν προοπτικ τς αἰώνιας ζως στ νθρπινο γνος. π τή στιγμ πο Χριστς «κατλθε ν τος κατωττοις τς γς κα συντριψε μοχλος αωνους», «θαντ τόν θνατον λεσεν» μεταγγζοντας στν νθρωπο τήν ζω κα συναναστανοντας τήν λπδα.

     Παρ τατα συμβανει τό ξς παρδοξο. σο καί ν φωτστηκε νθρωπτητα π τό φς τς ναστσεως κα προσφρθηκε πλχερα σ ατν π τόν Θε τό δρο τς ζως, σο καί ν σημδεψε τήν στορα τό γεγονς το Πθους κα τς ναστσεως το Χριστο, δυστυχς ποτ δν παψε ν συμπορεεται μ λα ατ κα μφιβολα, πιστα, ρνηση. Δο χιλιετίες πρασαν π κενο τό πρωιν πο ο μυροφρες αντκρισαν το κεν μνημεο κα σ λο ατ τό διστημα, ο φωνς πο προσπαθον ν μς πεσουν πς Θες δν χει θση στ ζω μας δν σταμτησαν οτε στιγμ.

     Ἀκμα κα σμερα πο βινουμε βαθι στν παρξη μας τς συνπιες τς ποστασας μας π τό θλημα το Θεο, πο θερζουμε τς θελλες τς πνευματικς λλ κα λικς πλον φτώχειας ς ποτλεσμα τν νμων τς πιπολαιτητας πο σπεραμε, κμα κα τρα πο βρισκμαστε στ χελος το γκρεμο, ρνομαστε πεισματικ  ν βλουμε στν καρδι μας τόν ναστημνο Χριστ.

     Τό γεγονς μως εναι διαμφισβτητο! «νστη Χριστς κα ζω πολιτεεται»! Καί σο καί ν ο σχυρο το κσμου τοτου μς φωνζουν «δεξτε μας τόν Θε σας» μες ς κκλησα κα τκνα φωτς θ δεχνουμε «μνημεο κεν» κα «θνια κεμενα μνα». Γιατ μεγαλτερη πδειξη τς πρξεως το Θεο εναι νυπαρξα Του μσα στ μνμα! τσι μεταδδοντας ατ τήν μπειρα τς ναστσεως θ μετατρπουμε τό τλος σ ρχ, τόν θνατο σ ζω, τή φθορ σ φθαρσα, τόν πνο σ χαρ, τήν πελπισία σέ λπδα, τήν ττα σ νκη, τήν πτση σ νσταση.  

     Ἀγαπητά μου δέλφια,

     Ατ τη δσκολη περοδο τς κρσης πο διερχμαστε κα ποα εναι κυρως κρση πνευματικ, νσταση το Χριστο μας, ατ τό «καινν Πσχα» τό καινοργιο δηλαδ πρασμα, εναι εκαιρα μας ν περσουμε π τό χρο το γχους κα τς ποκαρδισεως στν περιοχ τς λπδος. Ν περσουμε π τόν χρο το φβου πο γεμζει τήν καρδι μας μ κατθλιψη, στ πεδο τς χαρς κα τς πνευματικς γαλνης. Ν ντιτξουμε στ σκοτδι τς κρσης τό φς τς ναστσεως κα στν ναδυμενη φτχεια τόν πλοτο τς πστεως. Ν ποκτσουμε κα πλι τήν ρεξη γι ζω κα το δικαωμα ν χαμογελμε κα ν λπζουμε σ να καλτερο μλλον. Τό μνο πο χρειζεται εναι ν νοξουμε τήν καρδι μας στν Σταυρωθντα κα ναστντα Χριστ.

     Τό λοιπν δελφοί: «Εσλθετε πντες ες τήν χαρν το Κυρου μν! Πλοσιοι κα πνητες…γκρατες κα ρθυμοι…νηστεσαντες κα μ νηστεσαντες… τρπεζα γμει…μηδες ξλθ πεινν…πντες πολασατε το πλοτου τς χρησττητος.»

     Εχομαι π τά βθη τς καρδις μου σ λους σας νεξαιρτως, στος γγς κα στούς μακρν, στούς ποδμους κα στούς ταξιδεοντες στούς πανταχο τς γς ερισκομνους προσφιλεσττους Ναξους, Παρους κα ντιπαρους ναστς Κριος ν ελογε τς οκογνειές σας καί ν σς συνοδεει κθε στιγμ τς ζως σας. Τό δέ «νέσπερον φς» τς ναστσεως ν φωτζει πάντοτε τήν πορεα σας κα ν ζεστανει τς καρδις σας. 

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ!

 

 

Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΑΣ 

ypografh 

† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ