ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

 

1820866d5g6l2dcpo1

Πρς

Τος εσεβες Χριστιανος

  Τς ερς Μητροπλεως Παροναξας

 

γαπητοί μου Χριστιανο,

 

   " χάρις το Θεο σωτήριος πσιν νθρώποις ", μς δήγησε κα πλι, νπιον τς μεγλης κανδξου ορτς, τς Γεννσεως το Σωτρος κα Λυτρωτο μας ησο Χριστο.

      Γι μικμη φορρχομς το Θεου Βρφους, γνεται φορμ γι τήν νθρωπτητα νά πανηγυρσει, νά ορτσει, νά χαρε, νά εφρανθε, νά μνσει κα νά δοξολογσει τό νομα το Θεο! Τό ταπειν καπριττο σπλαιο τς Βηθλεμ, σκορπζει κα πλι πλετο τό κτιστο φς τς Θεας Γεννσεως, γι νά φωτσει κθε σκοτειν γωνι ατο το πλαντη. Κα ονθρωποι ζομε ξαν τό περφυς γεγονς τς Θεας Σαρκσεως, πονωσε δισπαστα τόν οραν μ τή γ, τό κτιστ μ τό κτιστο, τόν νθρωπο μ τό Θε!

      ρχομς το Χριστο στ γ εναι «μυστριον ξνον κα παρδοξον…». νθρπινος νος, σο κί ν προσπαθε, δν μπορε νά ψηλαφσει τό μεγαλεο το γεγοντος. Μνον καρδι πο φλγεται π πστη, μπορε νά προσεγγσει τό μγεθος τς ορτς. «Θες τό τεχθν, δ μτηρ Παρθνος. Τ μεζον λλο καινν εδεν κτσις;» Ελογα πορεμνωδς κα εστοχα διαπιστνει, τι ποτ ξαν δν ρθε νθρωπος ντιμτωπος μ κτι τσο καινοργιο, κτι τσο συγκλονιστικ κα παρδοξο, λλ συνμα τσο σωτριο κα λυτρωτικ.

      Γννηση το Χριστο μας γινε παρχ τς σωτηρας μας. Υος το Θεο γνεται υἱός τονθρπου κα μ ατ τόν τρπο νθρωπος γνεται Υἱός το Θεο. τσι ρχζει γ νά προσφρει στν οραν κα ορανς νά ντιπροσφρει στ γ. νθρωπος νά χαρζει στ Θε κα Θες νά νταποδδει στν νθρωπο. Δνουμε στ Θε μι ταπειν γωνι νά γεννηθε κακενος μς δνει τόν νδοξο τπο τς πουρνιας Βασιλεας Του. Το προσφρουμε μι Μητρα στ γ κακενος να Πατρα, τόν Πατρα μας τόν ν τος Ορανος. Το δωρζουμε χρυσ, λιβνι κα σμρνα γι νά τόν καλωσορσουμε κα μς δωρζει τή συγγνμη, τή σωτηρα κα τή λτρωση γι νά μς εχαριστσει. Καί ταν το προσφρουμε τήν νθρπινη σρκα γι νά φιλοξενσει τν πειρη Θετητά Του, κενος μς ντιπροσφρει τό Τμιο Σμα κα Αμα Του, γι νά μς ξεπλνει π τήν βρωμι τς μαρτας.

      Ελογα μως θ ρωτσει κποιος: Πο εναι λα ατ τά δρα πο χαρζει Χριστς μ τήν Γννηση Του; Πο εναι χαρ καπ γς ερνη, ταν κσμος ποφρει κα μαστζεται π τήν βα κα τόν πλεμο; Πο εναι σωτηρα κα λτρωση, ταν νθρωπτητα βασανζεται π τήν φτώχεια, τήν κοινωνικδικα κα τόν δικο θνατο; Πργματι ελογα τά ρωτματα πού σως σλους μας νά γεννιονται, ταν βλπουμε τήν σημεριν πραγματικτητα πο μς περιβλλει. πντηση τους μως δν εναι μακριπμς. Βρσκεται μσα μας, στν τρπο πο προσεγγζουμε τό Θεο Βρφος, στν τρπο κμα ποπιλγουμε νά γιορτσουμε τά Χριστογεννα.

     Τό πρσωπο το Χριστο, δυστυχς πουσιζει κατ πολ μεγλο ποσοστ, π τήν δια τήν ορτ τς Γεννσεώς Του κα κατ συνπεια καπ τή ζω μας. Τά ντονα στολδια κα τά πολχρωμα φτα, καλπτουν σ μεγλο βαθμ τό νημα κα τήν σημασα τς ορτς. λα τά παραπνω ρωτματα θ πρπει νά τά ντιστρψουμε στν αυτ μας γι νά βρομε τήν πντηση τους κα νά ρωτσουμε: Πσο σχοληθκαμε τά φετιν Χριστογεννα μ τόν νεογννητο Χριστ; Πσο χρνο φιερσαμε π τήν προετοιμασα τς ορτς, γι νά προσευχηθομε στ Θεο Βρφος; Πσο παρν εναι Χριστς στ φετιν Χριστογεννα κα στ ζω μας γενικτερα, γι νά μπορσει νά προσφρει τά δρα τς Γεννσεώς Του;

    ν θλουμε λοιπν νά πολασουμε τά σα Γννηση το Χριστο μς προσφρει, δν χουμε παρ νά κνουμε ατ πομνωδς μας προτρπει: «Δετε δωμεν πιστο πογεννθη Χριστς, κολουθσωμεν λοιπν νθα δεει στρ…». Νκολουθσουμε τό φωτεινστρο πο εναι γα μας κκλησα, γι νά ξαναβρομε τόν δρμο μας πρς τό ταπειν σπλαιο κα νά προσκυνσουμε ελαβικ, μαζ μ τούς Ποιμνες κα τούς Μγους. ταν Χριστς γνει κα πλι κυραρχος τς ορτς κα τς ζως μας, ταν ποφασσουμε νά κνουμε ς νθρωπτητα ατ τό μεγλο βμα τς πιστροφς στ Χρη το Θεο, ττε μπλυτη βεβαιτητα θπολασουμε τήν Σωτηρα κα τήν Λτρωση πο γννηση Του κα παρουσα Του, μς προσφρει.

      δελφο μου,

   Χριστς γεννθηκε ξαν καρθε κα πλι νμεσά μας, χι μνο γι νά χουμε περισστερα λλ κυρως γι νά εμαστε περισστερα! Ττε γεννθηκε σνα σπλαιο. Σμερα ζητει τς καρδις μας γι νά γεννηθε. ς τς προσφρουμε γενναιδωρα, γι νά μς τιμσει μ τήν πολτιμη παρουσα Του.

     Εχομαι π τα βθη τς πατρικς μου καρδις, στν καθνα ξεχωριστ κα σλους μαζ, στος γγς κα τούς μακρν, τούς ποδμους κα τούς ταξιδεοντες κα τούς πανταχο ερισκομνους προσφιλεσττους Ναξους, Παρους κα Αντιπαρους, νεογννητος Χριστς μας, σ ατ τή δσκολη γι τήν πατρδα κα τό θνος μας συγκυρα, νά χαρζει πλοσια τήν Ελογα κα τήν Θεα Χρη Του κα νά πλημμυρζει τήν ζω κα τς καρδις λων, μ τό Θεο φς κα τήν χαρ τς γεννσεώς Του.

 

Χρόνια πολλά, ελογημνα καί γιασμένα!

 

Διάπυρος εχέτης πρός Κύριον,

 

πίσκοπός σας

 ypografh

† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

 

 



Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 164 επισκέπτες και κανένα μέλος

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ