|  Ο Μητροπολίτης  |  Γενικά  |  Μητροπολίτες έως το 1537  |  Μητροπολίτες έως το 1821  |  Βιβλιογραφία  | ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΔΙΕΠΟΙΜΑΝΑΝ ΟΙ ΕΞΗΣ:     41. ΓΑΒΡΙΗΛ: Ὁ ἀπό Τήνου. 1833-1837. Καταγόταν ἀπό τίς Δάφνες Μαλεβιζίου, τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης. Ἐγενήθη περί τό ἔτος 1764. Ὁ πατέρας του ὑπῆρξε θύμα κάποιου γενιτσάρου. Τό 1810 ἔγινε Ἐπίσκοπος Τήνου. Στήν ἀρχιερατεία του στήν Τῆνο, βρέθηκε ἡ ἱερή εἰκόνα τῆς Εὐαγγελίστριας. Εἰς δέ τήν ἀρχιερατεία του στήν Παροναξία βρέθηκε ἡ εἰκόνα τῆς Ἀργοκοιλιωτίσσης στήν Νάξο, τό ἔτος 1836. Ὁ Κων/νος Οἰκονόμου τόν θεωρεῖ ὡς «δι' ἀρετήν ἐπίσημο». Ἦταν ἀφοσιωμένος στίς ἐκκλησιαστικές παραδόσεις. 42. ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΟΜΝΗΜΟΣ: 1841-1842. Κατά τήν Βαυαροκρατία (1833) ἡ Μητρόπολις Παροναξίας ὑποβιβάσθηκε σέ Ἐπι­σκοπή. Μετά τήν κοίμηση τοῦ Γαβριήλ ὑπήχθη εἰς τήν Μητρόπολιν Κυκλάδων μέ Μητροπολίτην Κυκλάδων τόν ἀπό Ἡλιουπόλεως Ἄνθιμον Κομνηνόν, ὁ ὁποῖος ἀπεβίω­σε τήν 9ην Ιουλίου 1842 προσβληθείς ἀπό κακοήθη πυρετό ἐλονοσίας, περιοδεύοντας στήν Νάξο. 43. ΔΑΝΙΗΛ ΚΟΝΤΟΥΛΗΣ: 1842-1852. Ἐγεννήθη εἰς Χίον τό ἔτος 1801. Τό 1842 μεταστάντος εἰς Κύριον τοῦ Κυκλάδων Ἀνθίμου, ὀνομάσθη Κυκλάδων, ποιμάνας τήν Ἐπισκοπήν ἐπί εἰκοσαετίαν. Διετέλεσε καί Ποιμενάρχης Παροναξίας κατά τά ἔτη 1842-1852, ἔτος κατά τό ὁποῖο ἡ Παροναξία ἔγινε καί πάλιν Επισκοπή. 44. ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΑΚΥΛΑΣ: (Ὁ ἐκ Θήρας). 1852-1876. Ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Παρο­ναξίας τό ἔτος 1852, μετά τήν ἀνακήρυξη τοῦ Αὐτοκέφαλου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλά­δος. Τό ἔτος αὐτό εἶναι τό ἔτος πού ἡ Ἐπισκοπή τῆς Παροναξίας ἀπεσπάσθη ἀπό τήν Ἐπισκοπή τῶν Κυκλάδων. Ὀργάνωσε ὑποδειγματικά τήν Ἐπισκοπή του, θεσπίζοντας Ἐπισκοπικές ἐπιτροπεῖες κατά Δήμους. Μεγάλο ἐνδιαφέρον ἔδειξε γιά τίς Ἱερές Μονές τῆς περιφερείας του. Ἔδωσε μεγάλο βάρος εἰς τήν κατάρτισιν τῶν ἱερέων καί τήν προσέλευση εἰς τά ἱερά μυστήρια Κλήρου καί λαοῦ. Ἐκοιμήθη τό ἔτος 1876, καταλιπών φήμην δραστήριου καί ἐνεργητικοῦ Ἱεράρχη. 45. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΗΣ: 1882 - 1910. Καταγόταν ἀπό τό Ναύπλιο. Διετέλε­σε Ἑλληνοδιδάσκαλος καί ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ρόμβης Ἀθηνῶν. Ἀπεβίωσε εἰς Ἀθήνας τήν 10ην Ἰουλίου 1910 διατελῶν μέλος τοῦ Ἀναθεω­ρητικοῦ Δικαστηρίου. 46. ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ: 1914-1934. Γεννήθηκε τό 1878. Κατα­γόταν ἀπό τά Καλάβρυτα. Ἐσπούδασε Θεολογία στό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καί ἀνηγορεύθη Διδάκτωρ αὐτῆς τό 1905. Διετέλεσε Διευθυντής τῆς Ἱερατικῆς Σχολῆς Τριπό­λεως, Ἱεροκήρυξ Ἱερῶν Μητροπόλεων. Στούς πολέμους 1912-1913 ἔλαβε μέρος ὡς στρατιωτικός ἱερεύς. Ὡς Μητροπολίτης Παροναξίας ἀναδιοργάνωσε τήν Ἱερά Μη­τρόπολη πού ἦταν σέ χηρεία ἐπί τέσσερα χρόνια. Συνεπλήρωσε καί ἐφημεριακά κενά, ἀνασυγκρότησε τίς Ἱερές Μονές. Κατά τήν παραμονή του στήν Νάξο ὑπηρέτησαν μέ τήν ἰδιότητα, τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καί τοῦ ἱεροκήρυκος σπουδαῖοι κληρικοί. Τό ἔτος 1934 μετετέθη εἰς τήν Μητρόπολη Αἰτωλοακαρνανίας. Ὑπήρξε εἰς ἐκ τῶν δυναμικό­τερων Ἱεραρχῶν τῆς ἐποχῆς του. Ἀπεβίωσε τήν 12ην Μαΐου 1961. 47. ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ ΑΝΝΙΝΟΣ: 1935-1945. Καταγόταν ἀπό τό Ληξούρι τῆς Κεφαλ­ληνίας. Ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἡ Μητρόπολις Παροναξίας συνενώθηκε μέ τήν Θήρα, ὀνομασθεῖσα «Παροναξίας καί Θήρας». Ἡ Ποιμαντορία του συνέπεσε μέ τήν ξενική κατοχή (1941-1944). Μέ τήν ἐπιβλητική του παρουσία καί τήν καλή ἐπικοινωνία του μέ τόν λαό καί τήν εὐφράδειά του, εἶχε ἀποσπάσει τό σεβασμό καί τήν ἀγάπη τοῦ ποι­μνίου του. Τό 1945 μετετέθη στήν Μητρόπολη Τρίκκης καί Σταγῶν. Ἐκοιμήθη τό 1952. 48. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ:1946-1959. (Ὁ ἀπό Κυθήρων). Ἐγεννήθη τό 1882 εἰς Σπάρτη. Ἦτο λόγιος Ἱεράρχης, λάτρης τῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας. Ἔλαβε τό πτυχίον τῆς Θεολογίας τό 1908. Ὑ­πηρέτησε ὡς Ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Παλαιοῦ Φαλήρου. Τήν 7ην Μαρτίου 1942 ἐξελέγη Μητροπολίτης Κυθήρων καί 26-9-1946 Μητροπολίτης Πα­ροναξίας. Ἦτο αὐστηρῶν ἀρχῶν καί ἐμόχθησε γιά τήν θρησκευτική καί πνευματική ἀνύψωση τοῦ ποιμνίου του. Ἵδρυσε φιλόπτωχα ταμεῖα, ἐπέβαλε τήν διοικητική τάξη, ἐργάσθηκε γιά τήν χριστιανική ἀγωγή τῶν νέων. Ἐπί Ἀρχιερατείας του ἀνεκηρύχθη ἅγιος ὁ εκ Νάξου ὁρμώμενος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καί πρός τιμήν του ἐθέσπισε τά «Νικοδήμεια». Ἀπεβίωσε τήν 25ην Ἰανουαρίου 1959 εὑρισκόμενος εἰς Ἀθήνας ὡς μέ­λος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Πνευματικό του τέκνο εἶναι καί ὁ νῦν Μητροπολίτης Παρο­ναξίας Ἀμβρόσιος ὁ Β΄. 49. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ: 1960-1990. Ἐγενήθη στήν Ὕδρα τό 1910. Ἀπε­φοίτησε τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν τό 1940. Ἐχειροτονήθη διάκονος ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Ὕδρας Προκοπίου τό 1936 καί πρεσβύτερος τό 1941. Ὑπηρέτησε ὡς Ἐφημέριος καί Ἱεροκήρυξ τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων Ὕδρας καί Πρεβέζης. Λόγῳ τῆς Ἐθνικῆς του δράσεως συνελήφθη ὑπό τῶν Γερμανῶν. Ἀφεθείς μετά ταῦτα ἐλεύθερος συνεχίσας τήν δράσιν του ὡς Ἱεροκήρυξ Ὕδρας καί Σπετσῶν μέ ἕδρα τόν Πόρο. Τό 1944 διορίσθη ἱερεύς τοῦ πολεμικοῦ Ναυτικοῦ παραμείνας μέχρι τήν 27ην Μαΐου 1960, ὅτε εξελέγη Μητροπολίτης Παροναξίας. Μετέβη ὡς Ἀρχιμανδρίτης τοῦ Στόλου σέ πολλές ἀποστολές... Κατά τήν περίοδο τῆς Ἀρχιερατείας του ἀνήγειρε ἐν Νάξῳ Πνευματική Ἑστία, Γηροκομεῖον, Μαθητικόν Οἰκοτροφεῖο καί ἀγωνίσθηκε ὥστε ὁ ἱστορικός Βυζαντινός Ναός Παναγίας Ἑκατονταπυλιανῆς Πάρου νά μήν μετατραπεῖ εἰς Μουσεῖον. Διετέλεσε Τοποτηρητής τῶν Μητροπόλεων Σάμου καί Ἰκαρίας (1963-1965) καί Ὕδρας, Σπετσῶν καί Αἰγίνης (1965-1967). Μέ εἰσήγησή του τό 1967 τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο κατέταξε εἰς τό ἁγιολόγιο τόν ἅγιο Ἀρσένιο τόν ἐν Πάρῳ (1800-1877). Μέ φροντίδα του μετεφέρθησαν ἐξ Ἁγίου Ὄρους λείψανα τοῦ ἁγίου Νι­κόδημου τοῦ Ἁγιορείτου καί ἐξ Αἰγίνης λείψανα τοῦ ἁγίου Νεκταρίου καί προσέδωσε ἰδιαίτερη αἴγλη εἰς τήν Πανήγυρη τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου, καθιερώσας τήν βραδινήν λιτανείαν. Ἐπίσης ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἀνοικοδομήθη ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Νικόδη­μου εἰς τό Γλινάδο Νάξου. Ἀπεβίωσε κατόπιν μακρᾶς ἀσθενείας τήν 30ην Ὀκτωβρίου 1990 καί ἐτάφη στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου Νάξου. 50. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Ο Β' Ο ΠΑΡΙΟΣ: 1991-2008. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Ἀμβρόσιος Β´, κατά κόσμον Νικόλαος Στάμενας, ἐγεννήθη τό ἔτος 1922 στήν Πάρο. Μετά τήν περάτωση τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως στή γενέτειρά του, μετέβη στήν Ἀθήνα, ὅπου ἐργαζόταν καί παράλληλα σπούδαζε σέ νυκτερινό Γυμνάσιο. Διακρινόταν γιά τόν ζῆλο του στά γράμματα καί ἡ ζωή του ὡς ἐφήβου ἦταν ὑποδειγματική μεταξύ τῶν συμμαθητῶν του, ἀλλά καί τῶν συναδέλφων του. διαβάστε περισσότερα... ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ   1. Κώδικες Α΄ καί Β΄ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παροναξίας   2. Σφυρόερας Βασίλειος Καθ. Πανεπιστημίου ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ, τόμος 10ος λήμμα Παροναξίας Μητρόπολις   3. Ατέση Βασιλείου πρώην Μητροπολίτου Λήμνου. Ἐπισκοπικοί Κατάλογοι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ελλάδος ἀπ' ἀρχῆς μέχρι σήμερον. Ἀθῆναι 1975   4. Δημητροκάλλη Γεωργίου. Οἱ κατά τόν 16ον αἰώνα Μητροπολίτες Παροναξίας, «Παρνασσός» τόμος 16ος, 1974   5. Ζερλέντη Περικλέους. Ναξία νῆσος καί Πόλις, 1902   6. Ζερλέντη Περικλέους. Φεουδαλική Πολιτεία ἐν Νάξῳ 1925   7. Ζερλέντη Περικλέους. Γεράσιμος ὁ ἀπό Τιρνόβου, Νησιωτική Ἐπετηρίς 1918   8. Ζερλέντη Περικλέους. Ἱστορικαί Ἔρευναι περί τάς Ἐκκλησίας τῶν Νήσων. 1913   9. Καμπανέλη Ἐμμ. Ἰακώβου. Ἱερά Μητρόπολις Παροναξίας διά μέσου τῶν αἰώνων. 1991 10. Καμπανέλη Ἐμμ. Ἰακώβου. Ἡ κατά τόν 16ο καί 17ο αἰώνα Πρόεδροι τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παροναξίας. 11. Καμπανέλη Ἐμμ. Ἰακώβου. Τό σύνταγμα τῶν Μητροπολιτῶν Παροναξίας. «Ναξιακή Πρόοδος» ἀριθμ. Φύλου 444, 1976 12. Γριτσόπουλου Τάσου. Ἐπισκοπικά Παροναξίας κατά τόν 17ο αἰώνα. «Ἐπετηρίς Ἑταιρείας Κυκλαδικῶν μελετῶν» Τόμος 9ος. 13. Γριτσόπουλου Τάσου. Ἔγραφα ΙΖ΄ καί ΙΗ΄ αἰώνων ἀπό τήν Νάξο. «Ἐπετηρίς Ἑ¬ταιρείας Κυκλαδικῶν μελετῶν» Τόμος 15ος. 14. Καρπάθιου Ἐμμανουήλ. Ὁ κώδιξ Α΄ τῆς Μητροπόλεως Παροναξίας «Γρηγόριος Παλαμάς» Τόμος 19ος, 1935 15. Λάμπρου Σπ. Μακάριος, Θεόδωρος καί Νικηφόρος Μελισσηνός ΝΕ τ. ΙΘ΄ 1925 16. Κεφαλληνιάδη Ν. Ἡ κήρυξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 στή Νάξο «Ναξιακά» τόμος 1, 1985 17. Κεφαλληνιάδη Ν. Ὁ πύργος τοῦ Μαρκοπολίτη εἰς Ἀκαδήμους καί ὁ οἶκος τῶν πολιτῶν. «Ἐπετηρίς ἑταιρείας Κυκλαδικῶν Μελετῶν» τόμος στ΄ 1967 18. Συμεωνίδης Σίμος. Οἱ Ἀρχιερατικές ἐναλλαγές στήν Μητρόπολη Παροναξίας. (1632-1670) Περιοδικόν «Ἀρχατός» τόμος 4ος 19. Συμεωνίδη Σίμου. Τό Ἀρχιπέλαγος, περιοδικό «Μηλιακά» τόμος 3ος, 1989 | Επάνω |   ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ Ο Β' Ο ΠΑΡΙΟΣ

| Διοίκηση | Ιστορικό | Εκατονταπυλιανή | Ναοί - Μονές – Τοπικοί Αγιοι | Σύνδεσμοι |